Een voorbeeld
Daan is 7 als hij wordt aangemeld voor therapie. Zijn ouders maken zich zorgen over hem, omdat hij niet goed voor zichzelf op kan komen.
Als ik Daan vraag of hij iets zou willen veranderen, waardoor zijn leven prettiger wordt, dan weet hij het eigenlijk niet. Wel weet hij waar zijn ouders zich zorgen over maken. We praten hier even over terwijl Daan zich al verdiept in wat er allemaal in de speelkamer te vinden is. De eerste paar keer wil Daan allerlei spelletjes doen, zoals Huis Anubis, Beestenboel, Doolhof etc. Daarna wil hij alleen nog maar met de zandbak spelen. Daan verstopt allerlei plastic poppetjes en dieren, die vervolgens weer gevonden worden. Ik doe met hem mee door te vragen wat het precies voor dier is dat zoek is, wat er moet gebeuren om het weer te vinden, wie dit kan doen etc. En ik volg de instructies op die hij mij geeft over mijn rol in het zoekproces. Daan gaat helemaal op in het spel en ik merk dat er van alles gebeurt bij hem van binnen. Hij is bezig zijn eigen oplossing te vinden.
Ongeveer de 7de keer komt Daan trots in een nieuw T-shirt naar therapie. Hij heeft het zelf uitgekozen, zijn moeder vindt het niet mooi, maar hij wel en het mocht van zijn moeder ...
In het 3de oudergesprek vertellen zijn ouders hoe zelfstandig Daan is geworden en hoe zij hem laatst in de speeltuin aan een jongetje uit de buurt hoorden vertellen dat hij niet van het klimrek af wilde, dat het vriendje gewoon maar even moest wachten.
Daan heeft kanten van zichzelf ontdekt die eerst verstopt bleven. En hij heeft ontdekt wat er gebeurt als hij die kanten laat zien. Zijn moeder, die zorgzaam en beschermend is, heeft ontdekt dat zij Daan kan helpen door hem meer ruimte te geven om dingen zelf te doen, en zijn vader helpt haar daarbij.